آلیاژهای آلومینیوم در مهندسی ورزش‌های موتوری برای عملکرد سبک وزن غالب هستند.

در ورزش های موتورسیکلت، هر کسری از ثانیه اهمیت دارد. انتخاب مواد برای قطعات مسابقه بر چهار عامل کلیدی بستگی دارد: خواص سبک وزن، قدرت بالا، آسان کارو مقاومت در برابر خوردگیآلیاژهای آلومینیومی با ویژگی های عملکرد استثنایی خود، نقش محوری در کاربردهای مسابقه ای از رادیاتورها و پیستون ها تا انبوه کننده های جذب دارند.باید تأکید کرد که آلومینیوم به دلیل نگرانی های ایمنی برای سیستم های خروجی کاملا مناسب نیست..

یکی از جذاب ترین ویژگی های آلومینیوم برای مهندسان مسابقه، سبک بودن آن است.اجزای آلومینیومی با حجم معادل، کاهش قابل توجهی در وزن را ارائه می دهندقابل توجه است که برخی از آلیاژ های آلومینیوم دارای مقاومت کششی بالاتر از برخی از فولاد های کم کربن هستند که کاهش قابل توجهی در وزن را بدون به خطر انداختن یکپارچگی ساختاری امکان پذیر می کند.افزایش بیشتر در قدرت می تواند از طریق فرآیندهای درمان گرما به دست آید.

آلیاژ های آلومینیومی به دو گروه اصلی تقسیم می شوند: آلیاژ های ساخته شده و آلیاژ های ریخته شده. آلیاژ های ساخته شده از فرآیندهایی مانند رولینگ، اکستروز یا نقاشی برای تشکیل اشکال ساختاری (الواح، لوله ها،پروفایل، ورق ها یا میله ها) ، در حالی که آلیاژ های ریخته شده از طریق ریخته گری برای هندسه های پیچیده قالب می گیرند. جعل یک روش ساخت رایج دیگر است. تکنیک های مونتاژ شامل نایت کردن، بولت کردن یا جوش،با درمان حرارتی پس از جوش برای افزایش مقاومت.

برای پاسخگویی به خواسته های خاص ورزش های موتورسیکلت، مهندسان خواص آلومینیوم را از طریق عناصر آلیاژ متناسب می کنند. آلیاژ های ساخته شده از یک سیستم شناسایی چهار رقمی پیروی می کنند،که اولین رقم نشان دهنده اجزای اصلی آلیاژ استدر زیر تجزیه و تحلیل سری های اصلی آلومینیوم و کاربردهای آنها ارائه شده است:

در مسابقه ، آلیاژ های رایج شامل 3003 ، 2024 ، 6061 و 7075 می باشند. آلیاژ 3003 ، غیر قابل درمان گرما ، در قابلیت ماشینکاری و جوش برای قطعات کم استرس مانند مخازن و براکت ها برجسته است.آلیاژ 2024 دارای قدرت بالا اما قابلیتی محدود برای شکل دادن و جوش دادن استآلیاژ 7075 ، قوی ترین گزینه های رایج ، با وجود جوش پذیری ضعیف ، مناسب قطعات ماشینکاری و قطعات تعلیق مستقیم است.

آلیاژ 6061 تعادل مطلوبی را ایجاد می کند و قابلیت جوشکاری ، مقاومت متوسط تا بالا و قابلیت شکل گیری را در حالت گرم کردن ارائه می دهد ، بنابراین بر ساخت لوله های گیرنده و بین خنک کننده تسلط دارد.برای قطعات ریخته شده مانند محفظه های پمپ یا جعبه های گیربکس، آلیاژ 356 قابلیت جوشکاری و درمان گرما عالی را فراهم می کند.

درمان حرارتی برای تقویت آلیاژ های آلومینیوم از "سخت شدن بارندگی" استفاده می کند. این فرآیند شامل گرم کردن آلیاژ بیش از "درجه حرارت محلول" آن است تا عناصر آلیاژ را به طور یکنواخت حل کند،پس از آن خاموش کردن (برداری سریع)• پیری بعدی یا در دمای اتاق یا سرعت بخش مصنوعی عناصر را به صورت ذرات ظریف سقوط می دهد، جلوگیری از لغزش دانه و افزایش سختی.

کار سرد (تجسم، چاپ، خم کردن) باعث تغییر شکل پلاستیکی می شود، ساختارهای دانه را برای افزایش قدرت بهبود می بخشد.گرم کردن آلیاژ ها را با گرم کردن آنها بیش از دمای محلول و خنک کردن آهسته نرم می کند.، که باعث شکل گیری کریستال های خشن و نابرابر برای انعطاف پذیری بیشتر می شود.

کد های دمایی شرایط آلیاژ را مشخص می کنند: O (تخمیر شده، بهینه برای خم شدن) ، F (به عنوان ساخته شده) ، T4 (حلول گرمایی درمان شده + طبیعی) ،و T6 (حلول گرمایی درمان شده + به صورت مصنوعی برای حداکثر مقاومت)بعد از جوش، قطعات ممکن است نیاز به درمان مجدد گرما برای بازگرداندن خواص T6 داشته باشند. لوله های آلومینیومی خم شده، معمولا قبل از شکل گیری،برای رسیدن به قدرت سرد بخشی اما نیاز به درمان گرما برای سخت شدن کامل.