تولیدکنندگان، رزوه زنی را برای سوراخ‌های عبوری و کور بهینه می‌کنند.

قطع رشته ممکن است ساده به نظر برسد، اما پیچیدگی های پنهان اغلب منجر به خرابی های سرامیک ناامید کننده مانند دندان های شکسته یا ابزار شکسته می شود.درک تفاوت های مهم بین سوراخ های عبور و سوراخ های کور می تواند نتایج رشته سازی شما را تغییر دهد.

حفاری پایه آماده سازی رشته را تشکیل می دهد. سوراخ ها به دو دسته تقسیم می شوند:

• حفره های عبوربه طور کامل از طریق قطعه کار نفوذ می کند
• سوراخ های کوردر عمق مشخصی در داخل ماده به پایان می رسد

انتخاب سبک مناسب نل بر اساس نوع سوراخ از بسیاری از بلایای رشته جلوگیری می کند:

نل های فلوت مستقیم در کاربردهای سوراخ عبور می کنند. شکاف های خطی آنها اجازه می دهد تا تراشه ها از طریق سوراخ باز به سمت پایین خارج شوند.تلاش برای استفاده از لوله های صاف در سوراخ های کور باعث فشرده سازی تراشه در پایین سوراخ می شود، افزایش مقاومت برش و خطر آسیب رساندن به شیر یا قطعه کار.

نل های فلوت مارپیچی سمت راست برای سوراخ های نابینا ایده آل هستند. شکاف های مارپیچی آنها به طور فعال تراشه ها را به سمت بالا و از منطقه برش بلند می کنند و از تجمع تراشه های خطرناک جلوگیری می کنند.این طراحی به طور قابل توجهی بهبود هر دو کیفیت رشته و عمر ابزار در سوراخ های محدود.

همیشه سوراخ های کور را عمیق تر از طول مورد نیاز بخیه حفاری کنید، به دلیل سرب مخروطی شیر. عمق ناکافی باعث می شود شیر به پایین برسد.که احتمالاً ابزار را می شکند یا رشته های نامکمل ایجاد می کند..

حتی با شیرهای فلوت مارپیچی، حذف دوره ای تراشه ها ضروری است. از هوا فشرده یا ابزارهای استخراج تخصصی برای پاک کردن تراشه های باقیمانده استفاده کنید که می تواند عملکرد برش را مختل کند.

گرمای تولید شده توسط اصطکاک به سرعت شیرها را تخریب می کند.

• فولاد:روغن های امولسی یا مایعات برش
• آلومینیوم:مایعات خنک کننده مخصوص کروزین یا آلومینیوم